Një numër i madh njerëzish përballen me fenomenin e lodhjes kronike pavarësisht një nate të qetë gjumi, duke u gdhirë pa energji edhe pa ndonjë angazhim të rëndë fizik. Kjo simptomë, sipas analizave mjekësore, ndërlidhet kryesisht me konsumin e lartë mendor dhe emocional sesa me lodhjen e drejtpërdrejtë të muskujve.
Në epokën e bombardimit me informacione dhe presionit social për rendiment maksimal, ndjenja e këputjes mund të shfaqet paradoksalisht edhe gjatë momenteve të pasivitetit. Rraskapitja nuk buron gjithmonë nga lëvizja trupore, por shpesh është produkt i drejtpërdrejtë i stresit të akumuluar thellë brenda psikës sonë.
Edhe kur tentojmë të pushojmë, si për shembull duke parë një film, truri ynë shpesh mbetet në gjendje pune intensive. Analizimi i detyrimeve të nesërme dhe shqetësimet e vazhdueshme për të ardhmen konsumojnë më shumë kalori mendore se puna fizike, fakt ky që shpesh neglizhohet nga masa.
Gjithashtu, stresi operon në mënyrë të padukshme duke e mbajtur organizmin në gatishmëri të vazhdueshme përmes hormoneve si adrenalina dhe kortizoli. Ky lloj tensioni i brendshëm shkakton rëndesë trupore dhe mungesë të theksuar energjie, duke shpjeguar lodhjen pas një dite që në dukje ishte krejtësisht e qetë.
Një rol determinues luajnë edhe emocionet e papërpunuara apo të shtypura gjatë përditshmërisë sonë. Trishtimi i heshtur, ankthi apo frika shndërrohen në një peshë të padukshme që e rrënon trupin tonë shumë kohë para se ne ta pranojmë racionalisht këtë gjendje.
Për të rikthyer vitalitetin, duhet kuptuar se pushimi nuk është thjesht mbyllje e syve, por qetësim i tërësishëm i mendjes. Energjia rikuperohet përmes shëtitjeve, shkëputjes nga teknologjia dhe rutinave që sjellin paqe, si një alarm që trupi na tregon se jemi nën stres e jo se jemi dembelë./lajmishqip.net