Më 9 janar të vitit 2008, Kosova shënoi një kthesë politike me formimin e koalicionit qeverisës mes Partisë Demokratike të Kosovës dhe Lidhjes Demokratike të Kosovës, nën drejtimin e kryeministrit Hashim Thaçi. Kjo ekzekutiv i ri përbëhej nga kryeministri, dy zëvendëskryeministra dhe 17 dikastere ministrore. Kabineti erdhi si rezultat i zgjedhjeve të 17 nëntorit 2007, ku PDK korri fitore me 34%, e ndjekur nga LDK me 23%, AKR me 12%, ndërsa AAK dhe LDD siguruan nga 10%. Partitë e tjera si ORA dhe PD morën 4% respektivisht 2%, derisa subjektet e pakicave grumbulluan 5% të votave.
Në këtë periudhë, prioriteti absolut i ekzekutivit ishte shpallja e pavarësisë dhe hartimi i Kushtetutës, duke ruajtur një unitet politik deri në fuqizimin e aktit më të lartë juridik. Megjithatë, vëmendja nisi të devijonte drejt qeverisjes së brendshme në prill të atij viti, kur u prezantua strategjia zhvillimore 2008-2011. Derisa opozita ashpërsonte kritikat, qeveria krijoi mekanizma monitorues për ligjet dhe në korrik nisi procesin historik të pajisjes së qytetarëve me pasaporta të Republikës së Kosovës.
Gjatë shtatorit, lidershteti u dakordua për emërimin e dhjetë diplomatëve të parë në vendet që njohën shtetin e ri. Raportet e kohës vlerësonin një forcim të pjesshëm të pushtetit lokal, sidomos me miratimin e legjislacionit për kufijtë komunalë dhe decentralizimin, që ishin pika kyçe në Partneritetin Evropian. Sidoqoftë, përkushtimi ndaj pavarësisë krijoi ngecje në adresa të tjera, ku madje edhe vetë deputetët e koalicionit shfaqën rezistencë ndaj programit katërvjeçar të qeverisë.
Në veri të vendit, sfidat mbeteshin evidente ku autoriteti i Prishtinës ishte i kufizuar në sektorët e sigurisë, drejtësisë dhe doganave. Komunat veriore filluan aplikimin e ligjeve të Serbisë, duke krijuar një sistem paralel për shërbimet bazike. Si përgjigje, qeveria vendosi të zgjasë mandatet e kryetarëve në komunat veriore dhe Shtërpcë, duke mbështetur vendimet e UNMIK-ut për të mos njohur legjitimitetin e zgjedhjeve lokale serbe të mbajtura në maj të vitit 2008.
Rikonfigurimi i misionit të UNMIK-ut solli një vakum kompetencash, veçanërisht mbi fatin e Agjencisë Kosovare të Mirëbesimit. Ndërkohë, legjitimiteti ndërkombëtar i Kosovës kontestohej nga shtetet mosnjohëse, duke vështirësuar pjesëmarrjen në forume globale. Raporti i progresit ngrinte shqetësime edhe për ndërhyrje politike në emërimet e bordeve publike, si dhe për vendime buxhetore që konsideroheshin në kundërshtim me frymën kushtetuese.
Përkundër këtyre vështirësive administrative dhe politike, data 17 shkurt 2008 mbetet kulmi i këtij mandati dhe i historisë sonë moderne. Ligjvënësit e Kosovës, në një akt solemn dhe historik, nënshkruan Deklaratën e Pavarësisë, duke përmbushur amanetin shekullor. Ky moment shënon padyshim pikën më të lartë të këtij koalicioni, duke e vendosur Kosovën përfundimisht në hartën e shteteve të lira dhe sovrane./lajmishqip.net