Një postim i fundit i gazetarit Imer Mushkolaj në Facebook ka ndezur debat rreth mënyrës se si politika po e shfrytëzon kulturën popullore për marketing. Në reagimin e tij, Mushkolaj thotë se “nuk din njeri me keshë a me kajtë” me një këngë të re për Albin Kurtin, duke e quajtur “shfaqje të pështirë” dhe “bastardim total” të një kënge të bukur kushtuar Çun Mulës.
Sipas tij, problemi nuk është vetëm shija artistike, por deformimi i kuptimit historik. Mushkolaj e rikujton Çun Mulën si prijës të Hotit e Malësisë së Madhe, luftëtar kundër osmanëve dhe forcave serbo-malazeze, si dhe delegat të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit. Kur një këngë me simbolikë rezistence shndërrohet në himn partiak, ai e sheh këtë si “bastardim i një historie lavdie e rezistence” dhe e mbyll me fjalët: “Për marre.”
Ky reagim prek një nerv të shoqërisë kosovare: sa larg mund të shkojë propaganda, pa e konsumuar identitetin kulturor? Disa do ta lexojnë si kritikë elitare ndaj muzikës popullore; të tjerë si thirrje për respekt minimal ndaj figurave historike dhe trashëgimisë. Në fund, Mushkolaj e zhvendos diskutimin nga “kënga”, te një pyetje më e madhe: a po e përdor politika historinë si dekor, apo si përgjegjësi?
